تاریخ تحلیلی رضا ضحاکی راحتتاریخوجه تسمیه روستای پیفانجریشه و معنی واژه بیفانه یا پیفانج چیست؟روستای حد فاصلِ شهرستان اسدآباد و شهرستان کنگاور، بنام پیفانج ، که دارای قلعه بزرگ با دیوارهای سنگی است.اما چرا گذشتگان نام این روستا را پیفانج نامگذاری کرده اند؟ قبل از مرقوم این مطلب که برخی از کتب قدیمی مانند ایزودورخاراکسی یا کتب دیگر نام این روستا آمده است را کنار می گذاریم.پیفانج:"پی +فا+ نج" از سه واژهء[ پیل +فانا +جا] تشکیل است.[پیل یا فیل] یکی است ،فیل گویشی از پیل است،[(فانه)،(خانه )، (وانه)،(

تاریخ تحلیلی رضا ضحاکی راحتتاریخمعنی فرشته (ریشه شناسی)♦️ ریشه شناسی♦️معنی فرشته،:فرشته در پهلوی اشکانی به معنی فرستاده است اما در پهلوی ساسانی حرف "ش" به "س" تبدیل می شودبنابراین :" فرسته " می شود،چون ساسانیان دین زردشتی را رسمی کردند در آیین مَزدَ یَسنا یا زردشتی فرشته ها گوناگون و زیاد می شوند که سنبل امشاسپندان(نیروی پیش برنده) می شود یعنی سنبل روح نیکی های گوناگون، اما در آیین مهری فرشته نداریم، ایزدان یا یَزدها فرشته نیستند،مزدا پرست یعنی یَزد بینش" یعنی کسانیکه از میترایی به مزدایی (زردشت

تاریخ تحلیلی رضا ضحاکی راحتتاریخاَرداویراف" و پلِ چینود"اشاره ای برای مطالعهء بیشتر تاریخ "ارداویراف کیست؟اردشیر بابکان در دین به شک افتاد، و موبدان سراسر ولایت را طلبید و از میان چهل هزارموبد، ۷نفرپاک و صادق انتخاب شدند که شش نفر به پاکی یک نفربنام "ویراف" اذعان داشتند وی پس خوردن معجون ( این معجون آغشته به ماده مخدر برای بی هوشی بود) داوطلبانه در آتشکده"مان مینو (بخشی از آتشکده آذرفَرنبَغ فارس) روی تخت با جامه های سفید و پاکیزه با روی بندی بر رویش به خواب رفت،دیگر موبدان برای او هفت شبانه روز

تاریخ تحلیلی رضا ضحاکی راحتتاریخمختصری از روزه داری در ادیان های مختلف♦️مختصری از روزه داری در عصرِ باستان♠️در آیین زرتشت، زرتشتیان باید در سه بخش معنوی "شنوایی"، "اندیشه" و "احساس" همیشه روزه باشند؛ به آن معنا كه از طریق این سه حس از نیكی دور نشوند و "اندیشه و احساس و شنوایی"شان همیشه سرشار از نیكی باشد. با این‌حال زرتشتیان برای افراط نكردن در خوردن گوشت حیوانات روزهای دوم و دوازدهم و چهاردهم و بیست و یكم هر ماه از خوردن گوشت پرهیز می‌كنند♠️ابن نديم "الفهرست" مي‌نويسد: مانوي‌‌ها(پیروان مانی در

تاریخ تحلیلی رضا ضحاکی راحتتاریخروز زن♦️روز زن♦️در ایران باستان روز زن یا مادر در پنجم اسفندماه بوده، این روز را روز پاک و مقدس می نامیدند هر چند پنجمین روزِ ماه را اسپند نیز می گفتند وقتی که نام روز در ماه و نام ماه یکی می‏شوند، این روز جشن را می‏ گرفتند.بنابراین سپندارمزدا آخرین جشن از این جشن‏های دوازده‌گانه استیعنی ماه اسفند و روز سپندارمزد که زنان تحت حمایت امشاسپندان (فرشتگان) یا سپندار قرار داشتند،چرا که زن و زمین هر دو باور می شوند زن و زمین هر دو حیات بخش هستندتقدس این روز حتی به قبل از

♦️ نرگسِ زیبای من/ اطلسِ دیبای من ساغرو پیمانه ده / مونسِ شب های من گل به جمالت صنم/ باز چه ها کرده ای از من و بی من مشو/ وصلِ تمنای من ریز که جامم تهی،/ پُر ز شرابش نما شهد و شکر در لبان / غنچه ی مینای من شاعر شیرین زبان/سر کَش و بیتی بیا بیتِ دگر با مَنش / باغِ گل آرای من دیدِ من از دیدِ تو/ دیده ی شهلای من سروِ خرامان تویی/ عاشقِ شیدای من اولِ گنجم تویی/ آخرِ رنجم تویی گفت بیا در درون / صورتِ رعنای من آن چه برون دیده ای/ هیچ تر از هیچ بود آمده ام دلبرا